Gewoon bijzonder, of bijzonder gewoon?

Gewoon is eigenlijk een heel raar woord. Wat is eigenlijk ”gewoon”? Waarschijnlijk zal iedereen een ander antwoord geven op die vraag. En dat maakt het eigenlijk al bijzonder. Een gewoon woord dat voor iedereen een andere betekenis heeft. Wat voor mij gewoon is kan voor iemand anders heel bijzonder zijn, en andersom werkt dat natuurlijk net zo. Maar wat gewoon is kan niet alleen per persoon verschillen, maar ook per moment. Per dag, week, maand of jaar. Iedereen past zich eigenlijk continue aan aan dit nieuwe gewoon. Dit kan veel verschillen of weinig, maar als iets bijzonders maar vaak genoeg voorkomt wordt het vanzelf gewoon.

Aanpassen aan de nieuwe situatie. Iets wat heel vloeiend kan gaan, maar ook iets waar je een flinke dagtaak aan kan hebben. Als je lichaam niet (altijd) doet wat het zou moeten doen, heb je het hier nog drukker mee. Bij elke meevaller of terugval moet je weer op zoek naar een nieuwe gewoon, een nieuwe balans. En elke keer wordt je geconfronteerd met het verschil tussen jouw gewoon en het gewoon van de gezonde wereld. “Gewone” dingen zoals studeren en werken kunnen iets heel bijzonders worden. En als het dan een tijdje wel lukt en het ook voor jou gewoon wordt vergeet je soms bijna dat het eigenlijk heel bijzonder is wat je aan het doen bent. Hoe bijzonder gewoon kan worden en gewoon weer bijzonder. Gewoon en bijzonder gaan mee met mijn lichaam. In een slechte periode zijn ”gewone dingen doen” voor mij heel bijzonder, in betere periodes verleg ik mijn grenzen en wordt bijzonder een beetje meer gewoon.

Ik vergeet nooit helemaal dat het heel bijzonder is wat ik aan het doen ben. Ik geniet van elk moment dat ik door kan brengen met leuke mensen in plaats van op bed. Ik geniet van elk uurtje sporten, van kunnen opblijven tot expeditie robinson is afgelopen. Ik weet dat het bijzonder is. Bijzonder gewoon. Ik lijk bijna een normale student. Voor de buitenwereld dan. Ik, een normale student. Zo gewoon, zo bijzonder.

En dan.. Twijfels. Ik heb het zo leuk. Maar gaat het wel goed zo? Het weekend staat steeds meer in het teken van rust. Bijkomen. Slapen. Is dit een signaal dat het rustiger aan moet? Misschien een paar stapjes terug? Of is het gewoon een slechte week? Ik wil vasthouden aan het nu, maar ik weet dat het niet kan. Ik moet flexibel zijn, meebewegen, hoe moeilijk dat soms ook is.

Was het allemaal bijna normaal geworden, en wordt het nu alweer bijzonder? Ik wil niet, maar ik weet dat ik niks te willen heb. Als het moment komt, dan komt het. Maar voor nu geniet ik van alle bijzondere dingen en ga ik er gewoon maar even vanuit dat het komt door het wennen aan het nieuwe ritme. Als ik nou extra geniet van al het bijzondere, mag het dan alsjeblieft nog wat langer gewoon blijven?

 

Volg mijn blog op  bloglovin‘ & like ‘m op facebook!

Advertenties

4 gedachtes over “Gewoon bijzonder, of bijzonder gewoon?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s